Heer in het verkeer

helm

Een heer in het verkeer

Op een gegeven moment had voetbal afgedaan als sport voor Luca. Fietsen dat leek hem wel wat. Dus de in onbruik geraakt racefiets van Cora op maat gemaakt en we konden op pad. Door de heuvelachtige omgeving had Luca als jongetje nog niet zo goed leren fietsen als een nederlandse leeftijdsgenoot. Als kleine jongen miste hij de kracht om tegen de heuvels op te rijden en daarom kwam hij nooit ver. In het begin was alles nog wat onwennig en reed hij licht slingerend over de weg. Dat ging al heel snel een stuk beter, maar afdalen dan bleef nog wel erg eng. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om, nadat de top van een berg na veel gezwoeg bereikt was, remmend af te dalen. Voordat de afdaling begon, spraken we af waar ik zou wachten en weg waren we. Daar kreeg ik spijt van. Nadat ik de Col des Brousses was afgedaald wachtte ik op Luca vlak voor de weg die naar Mas Bernadis voert. Het begon wel erg lang te duren en op een gegeven moment werd het me te lang en begon ik de Col des Brousses weer op te rijden. Het was zwoegen en niet alleen vanwege de klim maar nog veel meer door de gedachten die door mijn hoofd spookten. ‘Hij zal toch niet gevallen zijn en in de kreukels in de berm liggen’ en ‘Hopelijk heeft hij een lekke band en zie ik hem zo staan’. Dit ging nog even zo door totdat er me een auto tegemoet kwam. In een flits ving ik een glimp van Luca op, die in de bijrijdersstoel zat. Aan de achterkant van de auto stak een wiel uit de deels dichtgeklapte achterbak. Opgelucht keerde ik de fiets weer om en reed naar beneden. Op de weg naar Mas Bernadis kwam de auto me weer tegemoet. De bestuurder stak zijn hand op als groet, maar stopte niet. Ik kon alleen mijn hand op te steken als groet terug terwijl ik hem graag had willen bedanken. Hij had zonder nadenken en niet bevreesd voor beschadiging van zijn auto, de fiets ingeladen en samen met het beteuterde jongetje naar huis gebracht. En vond dit blijkbaar zo gewoon dat hij niet op een bedankje rekende. Eenmaal op Mas Bernadis had Luca zich laten vertroetelen door zijn geschrokken moeder. Met een verbandje op de schaafwond op zijn knie en met een lekker stuk koek was het leed snel geleden.

Contact