Je suis Gobillot

gobillot2

Je suis Gobillot

Regels en hiërarchie, twee woorden die door veel mensen met Duitsers worden geassocieerd. De Fransen kunnen er ook wat van. Tijdens de werkweek van de laatste klas van het college verbleven 3 jongens bij een gastgezin. Twee van hen hadden de andere mishandeld en vernederd. Daarna hadden ze, zoals dat tegenwoordig gaat, beelden daarvan op sociale media gezet. Pas toen klasgenoten, inmiddels al lang weer terug in Frankrijk, deze beelden gezien hadden kwam de bal aan het rollen. De directeur van de school, monsieur Gobillot, hoorde hiervan en nam contact op met de ouders van het slachtoffer. Toen hem duidelijk werd wat er was gebeurd, vergezelde hij de ouders naar de gendarmerie om aangifte te doen. De goede gang van zaken zou je denken, maar nee dus. Een paar weken nadien bleek dat het hoofd van de school was geschorst. Hij had de onvergeeflijke fout gemaakt om de hiërarchie te passeren. Hij had het bestuur moeten informeren en de vervolgstappen niet op eigen houtje mogen nemen. De twee jongens waren inmiddels tot een paar jaar jeugddetentie veroordeeld, dus de stap van de directeur leek hiermee alleen maar des te correcter. Verzet kwam ook op: ouders protesteerden en leraren staakten. Licht overdreven denken wij wel eens dat de Fransen net zo vertrouwd zijn met staken als met wijn en stokbrood. Bij onenigheid gaat meteen de ‘kont tegen de krib’ en wordt er gestaakt. Met een misplaatst gevoel voor drama werd de kreet ten tijde van de aanslag op Charlie Hebdo geleend en gebruikt voor deze situatie die in geen enkele verhouding staat tot wat er destijds in Parijs is gebeurd. Maar al de protesten en stakingen hadden geen enkel effect. Enkele weken later bleek de directeur ontslagen en volgden er nog enkele protesten en stakingen. Maar nadat de zaak voor de rechtbank in Nîmes was voorgekomen en waarschijnlijk de ontslagvergoeding was geregeld, kon de directeur van zijn pensioen gaan genieten. En alle stof daalde weer neer.

Volgende

Contact