Laurent Blanc, wie is dat ?

LaurentBlanc2

Laurent Blanc, wie is dat ?

Clubvoetbal voor de jeugd is in Zuid Frankrijk ook heel wat anders dan wat wij in koudere streken gewend zijn. Iedere speler komt in zijn voetbaltenue aan voor de wedstrijd of de training en vertrekt weer naar huis in zijn voetbaltenue. Hoewel er 1 a 2 douches in de kleedkamers zijn, maakt niemand er gebruik van. Toernooien hebben ook een eigen karakter. Het is uiteraard voor de spelers bedoeld, maar de grote opgebouwde bartafels in de buitenlucht worden voornamelijk bevolkt door ouders die oude vrienden en bekenden tegenkomen en daar een glas mee drinken. Als je ziet dat er ook een hele fles whisky op de prijslijst staat, begrijp je dat het er hier gezellig aan toe kan gaan. En soms een beetje te gezellig. Het was voor Luca het leukst om samen met zijn teamgenoten, in door de gemeente beschikbaar gestelde gloednieuwe busjes, naar de toernooien en terug te rijden. Dat hebben wij na één toernooi snel beperkt tot alleen de heenreis. We hadden enkele van de chauffeurs, in elkaar gezakt, in een dugout zien hangen. De warmte, de alcohol en waarschijnlijk de combinatie van beide was hen teveel geworden. Het leek ons beter dat hij met ons meereed naar huis.
In Rousson wordt het “Tournoi Laurent Blanc” georganiseerd. In mijn verre geheugen herinner ik me Laurent Blanc als voetballer en trainer, maar een levendige herinnering is het niet. Hij is in de buurt van Rousson opgegroeid, vandaar dat het toernooi zijn naam draagt. Traditioneel worden er op het toernooi van Rousson elftalfotos gemaakt, die door vele ouders of grootouders worden gekocht. Op een van de toernooien ging er steeds een lange man met een bril bij ieder team staan. Een hele opgave als er aan het toernooi een kleine dertig teams meedoen. Als de man zich bij het clubhuis vertoonde, werden vele vaders weer de kleine jongen die ze ooit waren en dromden samen zodat de man geen kant meer op kon. “Wie is die man” vroeg Cora in alle onschuld aan de vader van een teamgenoot van Luca. Ze kreeg een merkwaardige blik terug, een mengeling van ‘neem je me nou in de maling’ en ‘voel jij je wel helemaal lekker’. “C’est Laurent Blanc”, schreeuwde hij bijna en liep hoofdschuddend weg. Vol onbegrip dat iemand niet wist wie Laurent Blanc is. Eenmaal thuis gekomen kwamen we er via Internet achter dat Laurent Blanc de Franse bondscoach was en gespeeld had bij Barcelona. Voor een voetballiefhebber betekent dat heel wat, maar zo diep zaten wij blijkbaar niet in het Franse voetbal.

Contact